De eerste verbouwweek is voorbij gevlogen. Met een eerste dankbare shoutout naar m’n vader, die maar liefst 3 weken heeft vrij genomen om m’n houtje-touwtje huis op te knappen. Want houtje-touwtje, dat is het wel. Mijn blauwe huis is ruim 100 jaar oud en de sporen uit het verleden komen we tegen. Elektra verstopt achter voorzetwanden waarbij we er al snel achter komen dat het een wonder mag heten dat dit huisje nog niet is afgefikt. Gelukkig repareert m’n oudste broer al die gebreken, zodat we de komende jaren lekker veilig aan de Vondel kunnen wonen. Deze week heeft ook mijn jongste broer een week vrijgenomen om te helpen, en wat ben ik daar blij mee! Verder hele fijne hulp van een klein gezelschap andere familieleden en we zijn al een heel eind. Eindstand week 1: de badkamer is eruit, het plaatwerk in de slaapkamers is weg en de eerste kozijnen zijn geschuurd en staan in de lak. Het verkeersbordenblauw en -rood is steeds minder terug te zien op de bovenverdieping en dat geeft best wel wat rust. Ook is de aannemer langs geweest en hebben we afgesproken dat we flink aan de slag gaan: de komende weken gaat beneden de hele vloer eruit, storten we schuimbeton, komt er een fijn vloerverwarmingsklimaat en daarna kunnen we wonen. En het was hard nodig dat we de kruipruimte gaan aanpakken: veel optrekkend vocht in de muren, een nagenoeg vergane onderslagbalk en een rotte vloerbalk. Hopelijk is de benedenverdieping straks heerlijk comfortabel en toekomstbestendig!










Geef een reactie