Dat was even schakelen. We versnellen de planning gewoon even. Waar de vloerenlegger deze week de bovenverdieping zou leggen, en met Pinksteren beneden, ligt de vloer nu al bijna overal. En wat een verschil, het is ineens een echt, bewoonbaar huis (nou ja, we vergeten het gebrek aan douche en de afwezigheid van een keuken even). Heel blij met de vloerkleur, dat heb ik toch maar goed uitgekozen.
Wel meteen weer bedekt met stucloper, want waar het schilderwerk boven wel klaar is, moeten we beneden nog zo ongeveer beginnen.
Stedin is ondertussen ook op bezoek geweest, de meterkast is aangepast zodat ik op mijn prachtige nieuwe Smeg fornuis kan gaan koken straks. Heerlijk brood bakken, pannen vol curry maken, ik kijk er echt naar uit!
Verder hard op zoek naar sterke mensen, en dat blijkt nog best een klus op mijn gekozen verhuisdatum, 14 juni. Vrienden moeten werken, zijn op vakantie of hebben fysieke ellende wat sjouwen lastig maakt. En al die spullen, die ik ooit 7 trappen omhoog heb gesjouwd naar mijn flatje, moeten dan toch echt weer naar beneden. Waar ik – naar mijn eigen verbazing – helemaal chill blijf onder de verbouwing, ook toen het nog volledig een bouwput was, zie ik hier best wel tegenop. Maar goed, ook dit gaat uiteindelijk wel weer lukken…
En, buiten alle verbouwingsperikelen om, is er vorige week ook nog een duo snoezige huisgenootjes gearriveerd. Maak kennis met Piep (ja, deze dramaqueen piept nogal graag) en Dottie. Zij hebben het inmiddels helemaal gezellig met Lilly, Cookie en de hoogbejaarde Puck 🐀🐀
Geef een reactie