In mei 2024 startte mijn zoektocht naar een koopwoning. Mijn woongeschiedenis totnogtoe is niet zo spannend. Van wonen bij mijn ouders, tot wonen op kamers, tot weer terug bij mijn ouders, om uiteindelijk in een sociale huurflat uit te komen. Ik dacht voor 3 jaar, dat werden er 9. Al jaren staat mijn wijk op nominatie voor de sloop en inmiddels ben ik de sociale huur ook wel ontgroeid.
Op een mooie lentedag toog ik naar de hypotheekadviseur, die me vertelde dat ik best wel een leuke hypotheek kon krijgen. En toen begon de zoektocht. Een eengezinswoning met 3 slaapkamers en een tuin. Eerst een paar woningen zelf bezichtigd, toen toch maar een makelaar in de arm genomen. En bingo, de eerste woning waar ik een bod op deed was direct raak! Helemaal blij, die woningmarkt was toch niet zo ingewikkeld als ik in de media las.
Tot aan de bouwtechnische keuring. Houtworm. Overal. Na een meewarige blik van de keurder en braaf luisterend naar mijn vader en de makelaar, besloot ik af te zien van de koop, het ging immers zo makkelijk. Ik zou snel weer opnieuw een woning vinden die paste.
Uiteindelijk bleek mijn huizenzoektocht een nogal intense hobby, met regelmatig drie bezichtigingen per week (hoera, een zelf in te delen werkagenda!). Na 37 bezichtigingen in totaal werd op de rand van 2024 mijn bod op de Vondel geaccepteerd. Ook hier was de bouwtechnische keuring niet erg top, maar besloot ik er toch voor te gaan. Hoe dit avontuur verder gaat, lees je in mijn verbouwingsblog.
Alle 15-minuut huisportretjes:
Geef een reactie